Elurretan apirilean/ abril con nieve

Otxandiora joan gara eta elur artean ibili gara, apirilean!. Beno, horren arraroa be ez da han elurturik agertzea herria apirilean.

Galdarak eta galderinak/ calderas y calderines

Otxandio elurpean egon da pasa dan astean. Hotza eta edertasuna binomio paregabea da. Negu gogorra izan da baina etxean, azkenean, galdara konpontzea lortu izan dogu. Aldatu ahal izan dogu barruko galderina eta badekogu martxan beste 10 urteetarako. Ezin dogu momentu honetan berri bat jarri, hobe dekogunari emendio gehiago atara. 

 

Otxandio ha estado toda la semana pasada cubierto de nieve, nevaba práticamente todos los días, como en los viejos tiempos. Nosotros, al final, hemos conseguido arreglar la caldera. Se le ha podido instalar otro calderín, y tirará otros diez años. La caldera tiene 20 años, y nuestro miedo es quedarnos un día de estos sin piezas. Es una Trianco, que ya no sé ni si se fabrican, antes se hacían en Sheffield.

Otxandion

Otxandio, gure bigarren herria. Aurten, beste urteetan bezala, askotan joan gara Otxandiora, bazkaltzen, familia bizitatzen eta gure proiektutxoa aurrera eroaten. 

Otxandio es nuestro segundo pueblo,allí tenemos a la mitad de nuestra pequeña familia. Como otros años, este también hemos ido a menuido, y disfrutado enormemente llevando adelante nuestro pequeño proyecto. 

Andikonako omenaldia/El homenaje laas víctimas del bombardeo de Andikona

En 1936 durante la fietas de Otxandiano los aviones de las tropas de Franco hicieron una incursión lanzando bombas sobre la plaza de Andikona. Había feria, por ser fiestas, y mucha gente en la calle. Los niños, creyendo que eran papeles corrían hacia donde caían las bombas, y las víctimas se cuentan por docenas. Fue el primer bombardeo sobre población civil, un presagio de lo que iba a suceder en Durango y en Gernika.

Todos los años Otxandio recuerda a sus muertos durante este día, el día de ayer, que señala el final de la fiesta.

El alcalde, el más joven de camisa a cuadros, -entre otros ciudadanos y ciudadanas-, en representación del Consistorio, hace una ofrenda floral frente al monumento de Nestor Basterretxea.

Después la limonada en la plaza, bien fresca bajo los árboles centenarios, zuria eta gorria. Es mi día favorito de la fiesta.

Limonadia, akabaturik, akabaturik
Otxandioko jende guztia dago tristerurik...
Agur Otxandio.. ni banoia, hurrengo artian.
Jaungoikoak nahi badu, etorriko naz
datorren urtean, bai kotxean!!.

Durante el acto se ha dado lectura a "La declaración de Andikona sobre el derecho del Pueblo Vasco a la paz", que fue aprobada por el pleno municipal el viernes 22, y en la que se lamenta que Otxandio ostente "el triste honor de ser la primera población civil en ser bombardeada" durante la Guerra Civil. "(Eduarto Montagut, en 2011)

Humorezko jarrerak Otxandion

Batzuetan eskatzen dutset niretzat "posatzeko", pose bat egiteko argazkia ataratzeko asmoz. Gero eta zailagoa da-ta eurei argazkiak egitea. Hasieran, blogagaz hasi nintzenean orain dela ia 6 urte, erraza zan argazkiak egitea.Umeak jartzen ziren oso naturalki kamararen aurrean eta ataratzen nituen lasai asko. Baina gaur egun gero eta gaitzagoa da: edo ez dabezalako argazkiak atara gura, edo hain arin dabiltzala leku batetik bestera, kamara bere kutxatik arataratzen dodanerako, joan dira beste tioki batera. Horregaitik, batzuetan eskatzen dautset mesedez, niretzat geldi egoteko kamararen aurrean, eta batzuetan "eureka"! kasu egiten daustie. 

A veces les pido que me hagan una "pose" para sacarles una foto con humor. Cada vez es más difíicil sacarles fotos. Al principio, hace casi seis años, cuando abrí este blog, era más fácil hacer fotos. Las niñas se plantaban con naturalidad ante la cámara, y hasta les gustaba ser las protagonistas de estas historias.

Pero, hoy en día, entre que andan a toda velocidad de un lado para otro, para cuando consigo sacar la cámra de la mochila, y de su estuche ya no están a la vista. Por eso, para compensar mi frustración, a veces les pido que me hagan una "pose" para la cámara, y me dicen "Cómo no, ama", y yo pienso "eureka", una foto más.

Bueltaspainiako harrera

Haibeste urte probintzia honetatik igaro barik, hara non Otxandion bertan izan dogula atzo bueltaspainia.

To,to,to,, baina ez apaloseko, kia!. Lehen amamaren extera bazkaltzera, honako MENUA jateko:  

Antipasti
Entsalada bi: bata patata, tomate, arrautza, atuna, kipula eta letxuga daukana. Eta bigarrena bakarrik letxugagaz. (Ortuko produktua, noski).
Kroketak
Buzkentzak (mortzila lodiak, Otxandion).
Pernil serranoa
Piper berde prijituak  
Okelak
Almondrongiloak
Okela saltzan
Postrerako 
Frutetako mazedonia 

Gero, laurak aldera, errepiderantza joan ginan txirrindulariak animetako

Polizia mota guztietako modeloak egon ziren., eta ibilgailu guztietan gainera: oinez, motorretan, patroletan eta helikopteroan...

Zertarako hainbeste? Gure moduko lau lagun kontrolatzeko antza danez. Baina gu bolkatu ginen txirrindulariakaz, gainera,. gugana Urkiola igonda heltzen ziren 35 graduko laba batean sartuta errepide horretan ezelako gereizpe barik..

Zelan ez genduzan ba animatuko?

Hurrengorarte.

Uda baten kronika (Otxandion)

Otxandioko jaiak:omenaldia eta agur santamarina

Otxandioko azken domeka honetan gerra zibileko Andikonan izan zan bonbardaketaren omenaldira joan gara. Euria botalan, ez zan minutu batez be gelditu. Umeen atzekaldean dago bonbardaketaran hil zirenen izan-abizenak. Euren artean aititeren izeko bat, Paula izenekoa. Jende asko egon zan euria izan arren, tartean Tasio Erkizia ezker abertzaleko kidea edota Pello Urizar EAko idazkari nagusia. Iñigo Urkullu buru jelkidea be han egon zan.

Hor dago orduko bikitimei egindako lora eskaintza, eta Nestor Basterretxeak diseinatutako eskultura, plazan bertan.

Agur santamarinaren ostean su artifizialak bota ziren eleizaren ondoan.

Eta Otxandion...(azkena)

Bere urtebetetzeko lau oskakizun euki ditu barikutik hasita domekararte, Greziako ezkontza bat baino luzeagoa, alegia.
Honelakoakizan dira: barikuan bere lagunekaz eskolan bertan (horretarako paketeak eroaten dira denen artean banatzeko), bariku horretan gabaz, etxean, gu laurok bakarrik, petit komitean. Zapatuan Otxandion, hango aitite-amama-izeko-osaba-lengusuekaz, eta azkenik hemengo familia osoagaz (Matxelen izan ezik, noski). Ez da kexatuko, diñot nik!

Kerizaran

Kerizaran dago aitite eta amamaren txabola Otxandion. Hara joaten gara barazki eta arrautzen bila eta zenbaitetan olgetan be. Leku aparta da. Ortua ondo gobernaturik dago, amamak agintzen dau han. Ha da bere erreinua, eta aititek berak esaten dauena egin behar dau zehatz mehatz . Ez dago dudarik. Aititeren erreinua basoa da, han agintzen dau berak, egurra egiteko. Bakoitzak berea.

Egurretan Otxandion

Aste burruan lanpeturik ibili gara. Alde batetik, zapatuan goiz-goizetik Otxandiora joan ginen egurretan, eta gero aitite eta amamaren txabolara barazkietan. Han gelditu ginan gero balzaltzen eta azkenean, arratsaldean, antzerki batera joan ginen. Medellingo lau neskak eskaini euskuen obra ikusi genduan. Bapoan

Andikona

Andikonako plazan 1936an bonbardeatu eta hainbat herritar erahil zituen. Herri zaharra ta barrie, biziguraz betie, baginen eta bagare Otxandioko herrie (Unai Iturriaga)

Gaur egun urtero gogoratzen da orduko tragedia lora eskaintza bategaz

Musika, dantza, hitzak, hunkigarria da. Josu Zabala eta Txomin Bengoa dabiltz urtero antolaketan.

Beti bardina eta beti barria. Aurten Nestor Basterretxeak aurkeztu dau zelakoa izango da bere eskultura. Plazan bertan eraikiko da.

Otxandioko bandak hartzen dau parte, abesbatzarekin batera.

Gu, urtero bezala, han egon ginan. Aurten ama be etorri da gugaz