Zornotzako Larra Komentuan, praileek beti euki dabez irasagar zuhaitz honek. Lehen ortuaren barruan egozan. Orain, zelan zabaldu daben ortua aparkalekua egiteko, errazagoa da irasagarrak hartzea helduta dagozanean. Eta hau da sasoia helduta egoteko, gero arazoak egongo dira botatzeko, halan da ze!. 
Eta hori da arazoa, ze oso trinkoak egoten jakez atxikiturik fruta eta kirtena adarrari.
Lurrean topatu genduan bat, aurreko eguneko aize bolada gogorrak jota, edo beste boladaren batek jota, beharbada.
Olatz jarri zan lanera topatu eban makila handiago bategaz. Ekarri genduzanak etxetik txikiegiak ziren. Gainea plastikozko poltsa bategaz etorri ginen, hori bai alebosia!!!. Eskerrak ez egoala prailerik begi bistan, danak mesa emoten domekan zan da!! Jakin behar da noiz joan !!
Tak, jausi da bat!! Azekenean sei eroan genduzan. Egin neban dultzea eta amak eroan eban etxera. Oparitxoa!!
10 comments:
ez dodaz ezagutzen, menbrilloaren antzeko zeozer al da?
Ez dekot ahazteko uda amaieran txakusiñera joan nintzaneko eguna eta zuenean jan nebazan okarantxoak ze gozoak ziran.
Bai, menbriloak, bingo!!! ez zara makala majita!!
Noz zatoz barriro?
ez dakit baina joango naz, gustetan jat joatea txakusiñera, bizitza erdia dekogu aurretik, beste erdia atzetik...
ez zarana nigana etorri astion zu izan zara,zeozertan etorri behar zendula etxe zurira eta....
¿Son caquis, no? ¡Me encantan!
Las fotos de tus hijas, preciosas, como siempre ;).
Un besito.
membrillo? pues yo como Pilar, pensaba que eran kakis desteñíos hahaha
besitoss
Sí, membrillos del convento de los frailes. Aprovechamos el domingo por la mañana cuando están en misa para robarles unos cuantos y hacer dulce. Que el cielo nos perdone!!!
Eta Leiretxo, badakit, joan beharra neukan, bainaliatu naz alperrik, kontekotsut. Gaur umeek daukie jai,eta Matxakogaz gelditu dira, ahal badot pasatuko naz eguerdian, ondino etxean nago (8:20 dira). Tira ba, ea zer egiten dodan!!
¡pecadentas!
hihihihi
Jajajajaja!
Supongo que "quien roba a un ladrón tiene cien años de perdón".
:))))))))
Lo que no probamos fue el dulce, he ahí la penitencia. Se lo regalamos a amama.
Post a Comment