Batzuetan eskatzen dutset niretzat "posatzeko", pose bat egiteko argazkia ataratzeko asmoz. Gero eta zailagoa da-ta eurei argazkiak egitea. Hasieran, blogagaz hasi nintzenean orain dela ia 6 urte, erraza zan argazkiak egitea.Umeak jartzen ziren oso naturalki kamararen aurrean eta ataratzen nituen lasai asko. Baina gaur egun gero eta gaitzagoa da: edo ez dabezalako argazkiak atara gura, edo hain arin dabiltzala leku batetik bestera, kamara bere kutxatik arataratzen dodanerako, joan dira beste tioki batera. Horregaitik, batzuetan eskatzen dautset mesedez, niretzat geldi egoteko kamararen aurrean, eta batzuetan "eureka"! kasu egiten daustie.
A veces les pido que me hagan una "pose" para sacarles una foto con humor. Cada vez es más difíicil sacarles fotos. Al principio, hace casi seis años, cuando abrí este blog, era más fácil hacer fotos. Las niñas se plantaban con naturalidad ante la cámara, y hasta les gustaba ser las protagonistas de estas historias.
Pero, hoy en día, entre que andan a toda velocidad de un lado para otro, para cuando consigo sacar la cámra de la mochila, y de su estuche ya no están a la vista. Por eso, para compensar mi frustración, a veces les pido que me hagan una "pose" para la cámara, y me dicen "Cómo no, ama", y yo pienso "eureka", una foto más.
5 comments:
Nahikua eitxen dabe horrek,inoiz komentatu dotsut beste izakera batekuak balira, nekez atarako zeunskiela argazkiak...
mosuak politxori.
Arrazoi osoa dekozu, nahiko pazientzia daukie nigaz, eta beti prestu, egia da.
Mosu handial
¡Qué perseverancia Madalen, eres mi heroína!
Tus hijas, preciosas
Sí que insisto, es verdad. Hasta que me canse Y SAQUEN ELLAS LAS FOTOS. Besos
Pues están guapísimas, merece la pena insistirles, verdad? Un beso!
Post a Comment