Sara gaur Canadara joango jaku. Oso tristea da guretzat, baina beretzat iztelezko aukera da, ikasteko, zorintsuagoa izateko (hori posible bada) eta bizitzari ataratzeko ahal dautson guztia.
Badakigu, han, hemen baino hobeto egongo dala, Canada moduko toki zoragarriak bizitzeko gitxi dagozala, eta barari suertatu jakola suerte hori. Horregaitik, Sara, ez gagoz triste, baina bagagoz triste.
Badakigu, han, hemen baino hobeto egongo dala, Canada moduko toki zoragarriak bizitzeko gitxi dagozala, eta barari suertatu jakola suerte hori. Horregaitik, Sara, ez gagoz triste, baina bagagoz triste.
Sara se nos va mañana a Canada para todo el año. Hoy ha sido su despedida, y es un momento triste para las niñas y para mi (Sara nos ha venido siempre muy a menudo a visitar a casa), aunque para ella es una oportunidad única da aprender, de ser feliz (aún más si es posible), y de sacarle a la vida todo su jugo
Ya sabemos que allí va a estar mejor que aquí, que como Canadá hay pocos sitios tan hermosos para vivir, y que ella se merece como nadie tener esa suerte... Por eso, Sara, no estamos tristes, pero sí estamos tristes.
Ya sabemos que allí va a estar mejor que aquí, que como Canadá hay pocos sitios tan hermosos para vivir, y que ella se merece como nadie tener esa suerte... Por eso, Sara, no estamos tristes, pero sí estamos tristes.
8 comments:
Me encantan esas fotos de familia. Y se ve que os lleváis tan bien. Seguro que Maite pasa un año fabuloso. ¿Adónde va? Desde luego, si le gusta la naturaleza, va a flipar. Muchos besos
Ay, que no es Maite, que es Sara. Soy una despistada ;)
No me extraña que te líes, Maite ya se fue, tuvimos su despedida la semana pasada. Está en Virginia para todo el curso, hará allí 4º de la ESO.
Sara se ha ido hoy a Quebec, también para todo el curso, hará allí el último curso de su carrera con Erasmus.
les vamos a echar mucho de menos.
Besos Gemma, que ya queda menos para las vacaciones.
"Los viajes forman la juventud" decimos en Francia. El mundo es tan grande...
Ya decía yo que me sonaba que habías contado que se iba a EEUU. ¿Y son hermanas? ¡Qué penita les dará a sus padres que se vayan a la vez! Virginia tiene que ser muy bonito también. Muchos besos
No son hermanas, son primas, y a mi me dan envidia, yo me iría ahora mismo a Virginia o a Canada, indistintamente. Pero creo que va a ser que no.
¡Qué pena ser tan mayor!
Muchos besos
Madalen, cuando le escribas le mandas muchos besos a Sara de nuestra parte.
¡Qué linda frase! "Los viajes forman la juventud" ... voy a apuntarmela. Yo siempre he dicho que al llegar a al ESO deberia ser obligatorio que la gente se fuera de su casa una temporada... pero no en grupo, sino así como Maite y Sara, eso expande la mente... y con suerte, erradicaria la xenofobía y el racismo.
Madalen, cuando tus niñas crezcan y se vayan, puedes aprovechar y marcharte tu también una temporada... dicen que la edad verdadera es la de la mente ¿no?
Entiendo que se queden tristes y felices al mismo tiempo.
Le mando tus recuerdos en cuanto me ponga en contacto con ella. Supongo que las mías seguirñan el mismo camino, es lo que han visto, y llevan viendo año tras año con todas sus primas. Yo me iré una temporada, pero a mi aire, que también me apetece.
Besitos, guapísima
Post a Comment