Estos días, como estamos solas Nekane y yo, jugamos juntas. A mi me toca más o menos hacer de Olatz, y lo intento, pero cuando me pilla grabando en video el juego de tienditas, me da un ataque de risa, que es que no puedo más..
La huerta es otro de los sitos donde recalamos, pero va muy retrasada. Aunque ha empezado ya a hacer calor desde finales de junio, más o menos, nos ha faltado la primavera y se toda. Está como si fuera junio, y njo finales de julio.
Espero que siga aguantando el buen tiempo y tengamos cosecha a primeros de septiembre. A mi, la verdad, me da lo mismo julio que septiembre, allá por otoño lo disfrutaremos.
Como, por ser verano, estoy de vacaciones y muy vaga, por cierto, he pensado en hacer una entrada en castellano y otra en euskara, así me evito el trabajoso bilingüismo. Un saludo y a disfrutar del verano.
Esan dodan moduan, batzuetan, zelan oporretan nagoen, ez dekot gogorik beti hizkuntza bietan idazteko, beraz, batzuetan egingo dot sarrera bat euskaraz, eta bestea erderaz.
4 comments:
Geniala, unikue kajarregistradoria zutabeak tapetan dauela....
Ja, ja, egin ahal izan neban barre ba! Zu egongo bazina be, zelako momentua!
Muxuak
Niretzat onena:
- Baia gero borrau bideoa, eh!!
- Bai, bai, nik ikusteko baino ez da.
jajajajjaja!!
Salud.
Itx
¡Se me están cayendo las lágrimas de la risa! ¡Qué propia tú mirando a la cámara y tan en tu papel!
No creo que Nekane se aburra demasiado sin su hermana, je, je, je.
Muchos besos
Post a Comment