2013/10/01

De corzos, pinares y niñas

Si se ve algo en el pinar al frente de la casa, va a ser Nekane o un corzo. La vida nos da todo tipo de oportunidades de disfrutar y para mi, la mejor de todas es la de disfrutar de la autonomía de nuestros hijos. Una autonomía no exenta de vulnerabilidad, de temor y de coraje que son sentimientos mucho más profundos y contundentes que el amor, los celos, la envidia o el odio. Siendo estos últimos sentimientos Shakespereanos, en los que se han basado grandes obras de teatro y óperas, no son por ello los sentimientos predominantes en nuestra vida diaria. El coraje, el miedo, la vulnerabilidad y la vergüenza, en cambio, sí que son fuerzas que nos mueven día a día, y no pasa un sólo día en el que no estén presentes con toda su intensidad. Esta autonomía de los niños y de las niñas los contiene y es por ello tan emocionante a la vez que cotidiana. 

IMG_1420

Hacer las cosas por primera vez es la segunda fuerza motriz de la vida cotidiana y en especial de la vida infantil. Para mí, hacer cosas por primera vez es una fuente infalible de satisfacción, sobre todo porque nunca me apetece en primera instancia, y sin embargo no falla de producirme un efecto tonificador, para mi tan saludable como ir al gimnasio o hacer deporte. Mi deporte mental consiste en hacer las cosas por primera vez. Procuro por ello hacer algo por primera vez tantas veces como pueda, y en todo caso, por lo menos una vez al mes.

IMG_1447d

 Pero Nekane en pijama, nada más levantarse, temprano por la mañana, poniéndose las katiuskas para ir al pinar a por perretxikos, me supera, me puede, y me admira.

IMG_1448

4 comments:

Anonymous said...

Zelako gustua emoten dauen!! ni hor biziko banintz beste Nekane bat nintzake,etxeko zapatiletan urtengo nintzake perretxikotan...

Madalen Goiria said...

Etorri! Gura dozunean lo egin eta gero urten zapatiletan biok perretxikotan.
Muxuak

Carmen Ibarlucea said...

Madalen, que post tan filosófico-espiritual... wow, creo que hoy aprendo de ti. En serio.

Todavía lo estoy digiriendo.

Madalen Goiria said...

Sí que es filosófico, jaja. Muchas veces se me va la cabeza hacia la fiosofía, aunque desconozco todo lo que tiene que ver con ella. No conozco ni un sólo movimiento filosófico ni practicamente he leido nada de filosofía, si no tiene que ver con el Derecho. Soy amateur.
Besitos. Estoy esperando tu diario.

Diario de la mujer sencilla (313)

Para Hoy .. .27 de agosto de 2018 Afuera de mi ventana ...hace sol, y desde donde estoy se ve todo el cresterío de Aramotz Estoy pe...